BATUKU- muzyka i taniec Wysp Zielonego Przylądka.

31 Lipca na Wyspach Zielonego Przylądka obchodzimy narodowy dzień Batuku- rytmicznej muzyki, której towarzyszy śpiew i taniec.

Uważa się, że batuku to najstarszy gatunek muzyczny powstały na Wyspach Zielonego Przylądka, praktykowany podczas spotkań, wydarzeń socjalnych i ceremonii. Według niektórych uczonych, taniec miał znaczenie seksualne i miał promować kobiecą płodności, dlatego był także wykonywany podczas zaślubin. Dziś oryginalne znacznie straciło na wadze, a batuku wykonywany jest w formie rozrywki i podkreślenia swojej tożsamości. Najczęściej zetkniemy się z nim na Santiago, chociaż batukaderas można spotkać również na Sal i pozostałych Wyspach archipelagu.

Obecnie ten gatunek muzyki przeżywa ponowne odrodzenie, po latach uciesnienia. Batuku już w czasach kolonialnych nie zjednywał sobie przychylności kolonizatora, gdyż uważany był za taniec " Afryki" mający zły wpływ na dobre obyczaje, ale dopiero za czasów dyktatury Salazara został całkowicie zakazany i podjeto próby wymazania Batuku z historii. Gatunek muzyczny przetrwał w podziemiu, a po odzyskaniu niepodległości stał się prawdziwym symbolem kabowerdenskiej tożsamości narodowej. Został zaprezentowany na Expo w Lizbonie w 1998 roku oraz podczas wielu innych międzynarodowych spotkań, a w tym roku, po raz pierwszy, 31 Lipca 2022 odbywa się Międzynarodowy Festiwal Batuku, na którym wystapią grupy z różnych wysp oraz artyści z Luxemburga, Francji czy Portugalii.

Muzyka Batuku jest żwawa, nie wymaga instrumentów, ponieważ rytm wybijany jest na kolanach, wiadrach, przedmiotach codziennego użytku lub na tzw. txabeta- poduszka obszyta skórą, którą umieszcza się między nogami. Muzycy, najczęściej kobiety tworzą okrąg, wybijając rytm muzyczny, śpiewają. Jedna z kobiet przewodniczy śpiewowi, a reszta w formie churu odpowiada, na środku w szaleńczym tempie biodrami porusza dancarina.

W 2019 roku amerykańska gwiazdka muzyki pop, Madonna, wydała piosenkę zatytułowaną Batuka, która oddaje cześć temu wyjątkowemu gatunkowi muzycznemu, który po latach spędzonych w podziemiu stał się muzycznym symbolem Wysp Zielonego Przylądka.